ترجمهٔ روان و سلیسِ متنِ صفحهٔ ۱۳۱ کتاب «شرح دعای سحر» امام خمینی (ره):
ترجمهٔ روان و سلیسِ متنِ صفحهٔ ۱۳۱ کتاب «شرح دعای سحر» امام خمینی (ره):
«... و همچنین است حالِ سایر افعالِ خداوند سبحان؛ اگرچه او مباشرِ هر فعلی در هر مکانی است، اما [این افعال] به واسطهٔ «اسماء» و به فرمانِ او در ملکوتِ هستی ظهور می‌یابند.
اسماءِ مخلوق برای هر رکن، سی‌تاست (به اعتبارِ اُمّهاتِ اسماء). گمانِ باطلِ «کسانی که کفر ورزیدند» این است که اسماءِ الهی محدودند، حال آنکه [حقیقتِ اسماء] نامتناهی است. و این [سیرِ اسماء] همچون دایره‌ای است که از «نقطه‌ی عقل» آغاز می‌شود؛ دایره‌ای که سیصد و شصت درجه دارد و در مسیرِ نزول و صعودِ عالمِ هستی، طی می‌شود.
اما حقیقتِ «اسم اعظم» از نظرِ لفظ و عبارت، علمِ آن نزدِ اولیایِ خداست که موردِ رضایتِ او هستند. علما در کتاب‌هایِ خود، این حقیقت را از دیگران پوشیده داشته‌اند. [برخی] مانندِ شیخ‌الرئیس [ابن‌سینا] و دیگران، آن را از میانِ علومِ پنهانی دانسته‌اند.
و شیخِ کبیر [محی‌الدین ابن‌عربی] در کتاب «فتوحات» می‌گوید:
«اَلِف» همان حقیقتِ وجودِ منبسط است که بر کلِ هستی گسترده است و دلالت بر جسمِ کلّی دارد؛ و [در کلمهٔ الله] این حروف در انسانِ کامل جمع شده‌اند. حقیقتِ انسان، در واقع همان «عالمِ ملک و شهادت» است که در این حروف خلاصه شده است.»
[پایانِ کلامِ شیخ] و شیخِ بزرگوار، محدثِ جلیل، حاج شیخ عباس قمی (رحمه‌الله) نیز همین مطلب را بیان داشته‌اند.»