پست چهارم: کشتیِ نجات

آیات ۴۱ تا ۵۴ ــ نفخِ صور و جداسازیِ صفوف

نشانهٔ دیگر برایشان، کشتیِ آن‌گونه که آنان را بر دوشِ دریا برد؛
و چون در صور دمیده شود،
همگان در پیشگاهِ ما حاضر می‌شوند،
و کسی به اندازِ ذره‌ای موردِ ستم قرار نمی‌گیرد...

تحلیل: حسین (ع) همان کشتیِ نجات است که در تلاطمِ دریایِ جهل، شیعیان را به ساحلِ هدایت می‌برد. روزِ قیامت، روزِ دمیدن در صور و آشکار شدنِ حقایق است. آن روز که نقاب از چهرهٔ غاصبان و قاتلان برداشته می‌شود و عدلِ الهی، ذره‌ذرهٔ ظلمِ کربلا را به ترازویِ حساب می‌گذارد.

سوارِ کشتیِ نورِ حسین شو
رهیِ آن سرورِ بی‌مِثِلِین شو
چو صورِ حشر گردد پر از فریاد
شود حقِ شهیدان زنده، ای داد