انتقاد

«ثُمَّ أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُعَاسًا»؛ سپس خداوند پس از اندوه، آرامش و خوابِ سبک را بر شما نازل کرد.

یکی از زیباترین جلوه‌هایِ لطفِ الهی در آل‌عمران، نازل شدنِ «أمنه» یا همان آرامشِ عمیق در دلِ بحران‌هاست. وقتی انسان همه‌چیز را از دست‌رفته می‌بیند و غم، سینه‌اش را می‌فشارد، دستِ غیبیِ الهی از راه می‌رسد و به قلبِ او آرامش تزریق می‌کند؛ آرامشی که با هیچ داراییِ مادی قابلِ خریدن نیست.

عصرِ عاشورا، اوجِ غم و اندوه بود؛ ظاهراً همه‌چیز به خون آغشته شده بود و دشمن جشنِ پیروزی گرفته بود. اما در خیمه‌هایِ اهل‌بیت (ع)، آرامشی از جنسِ ملکوت حکم‌فرما بود. زینبِ کبری (س) در قتلگاه فریاد زد: «ما رأیتُ الا جمیلا؛ جز زیبایی چیزی ندیدم.» این همان «امنیتِ قلبی» است که آل‌عمران از آن سخن می‌گوید؛ هدیه‌ای برای کسانی که کار را برای خدا انجام داده‌اند.

خلاصه کلام: طوفان‌هایِ دنیا هرچقدر هم سهمگین باشند، اگر دستِ خدا پشت و پناهِ تو باشد، قلبت در آرامشی عمیق خواهد تپید.

#سوره_آل‌عمران #آرامش_قلبی #عصر_ع عاشورا #زینب_کبری #صبر #امام_حسین #بلاگفا