متنِ آیات و ترجمهٔ روان

﴿ حَتَّىٰ إِذَا جَاءَ الْحَقُّ وَهُمْ يَكْرَهُونَ ﴾

﴿ مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلَا نَصْرَانِيًّا وَلَٰكِنْ كَانَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ﴾

﴿ إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهَٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُوا ۗ وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ ﴾

﴿ وَدَّتْ طَائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يُضِلُّونَكُمْ وَمَا يُضِلُّونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ ﴾

﴿ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَأَنْتُمْ تَشْهَدُونَ ﴾

﴿ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ﴾

﴿ وَقَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمِنُوا بِالَّذِي أُنْزِلَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوا آخِرَهُ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴾

﴿ وَلَا تُؤْمِنُوا إِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِينَكُمْ ۗ قُلْ إِنَّ الْهُدَىٰ هُدَى اللَّهِ أَنْ يُؤْتِيَ أَحَدًا مِثْلَ مَا أُوتِيتُمْ أَوْ يُحَاجُّوكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ﴾

﴿ قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ﴾

﴿ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ﴾

ترجمه: (همچنان ادامه دارد) تا آنگاه که حق آمد و آنان (یهود و نصاری) کراهت داشتند. ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی، بلکه حق‌گرایِ مسلمانی بود و از مشرکان نبود. همانا نزدیک‌ترینِ مردم به ابراهیم، کسانی هستند که از او پیروی کردند و (همچنین) این پیامبر (اسلام) و کسانی که (به او) ایمان آوردند؛ و خدا سرپرستِ اهلِ ایمان است. گروهی از اهلِ کتاب دوست داشتند که شما را گمراه کنند، در حالی که جز خودشان را گمراه نمی‌کنند و (این را) درک نمی‌کنند. ای اهلِ کتاب، چرا به آیاتِ خدا کفر می‌ورزید، در حالی که خود شاهد (بر حقانیتِ آن) هستید؟ ای اهلِ کتاب، چرا حق را با باطل درهم می‌آمیزید و (حقیقت را) کتمان می‌کنید، در حالی که خود می‌دانید؟ و گروهی از اهلِ کتاب گفتند: (به پیروانِ محمد) ایمان بیاورید به آنچه بر کسانی که ایمان آوردند در آغازِ روز (نازل شده) و در پایانِ روز کافر شوید، شاید (که آنان از اسلام) بازگردند. و (گفتند:) ایمان نیاورید جز به کسی که از دینِ شما پیروی کند. بگو: همانا هدایت، هدایتِ خداست؛ (خدا) به هر کس بخواهد، همانندِ آنچه به شما داده است، می‌بخشد، یا اینکه (شما را) نزدِ پروردگارتان محاجّه (و مجادله) کنند. بگو: همانا فضل (و بخشش) در دستِ خداست؛ به هر کس بخواهد، می‌بخشد؛ و خدا گشایشگرِ دانایِ (همهٔ امور) است. همانا فضل در دستِ خداست؛ به هر کس بخواهد، می‌بخشد؛ و خدا گشایشگرِ دانایِ (همهٔ امور) است. او رحمتِ خویش را به هر که بخواهد، اختصاص می‌دهد؛ و خدا دارندهٔ فضلِ عظیم است.