بخش ۱

آیات ۱ تا ۱۰ | قاطعیت در حفظ مرزهای زیستی و خلع‌سلاحِ ترور شخصیت (نفی قذف بی‌شاهد)

تبیین حدود الهی به مثابه سدی در برابر بی‌بندوباریِ ساختاری؛ مجازاتِ سخت‌گیرانه برای قذف‌کنندگان و افتراپیشگان به قصد مسدودسازیِ حربهٔ شایعه‌سازیِ سیاسی علیه آبروی مستضعفان و نخبگان مؤمن؛ برقراری قانون لعان جهت دفاع از حقانیت در روابط زوجین دور از دادگاه‌های فرمایشی.

بخش ۲

آیات ۱۱ تا ۲۶ | کالبدشکافیِ بحرانِ «افک»؛ نقد جامعه‌شناختیِ شایعه و اشاعهٔ فحشا

تحلیل توطئهٔ پیچیدهٔ اشراف و منافقان در تولید خبر کذب برای ترور روان‌شناختیِ جبههٔ حق؛ افشای مسئولیتِ مصرف‌کنندگانِ ناآگاهِ شایعه که افترا را با زبان دهان‌به‌دهان گرداندند؛ افشای سناریوی «اشاعهٔ فحشا» از سوی کانون‌های مفسد و تأکید بر لزوم حسن‌ظن بنیادین میان آحاد جامعهٔ انقلابی.

بخش ۳

آیات ۲۷ تا ۳۱ | حاکمیتِ حریم خصوصی و مهارِ نگاهِ کالایی (استئناس و غضّ بصر)

نفی تجسس و قانون‌گذاری برای ورود به خانه‌ها بر پایهٔ رضایت و آرامش (استئناس)؛ برچیدن مصرف‌زدگیِ جنسی در عرصهٔ عمومی از طریق مهار چشم‌ها (غض بصر) برای زن و مرد؛ خروج بدن از چرخهٔ نمایش و تفاخر طبقاتی و حاکمیت کرامت انسانی بر نگاه‌های کاسبکارانه.

بخش ۴

آیات ۳۲ تا ۳۴ | اقتصاد سیاسیِ عفت؛ نفی برده‌داری جنسی و تسهیل ازدواج محرومان

پیوند صریح میان اقتصاد و عفاف: الزام جامعه به همسرگزینی برای مجردان و کنیزان بی‌بضاعت با وعدهٔ بی‌نیازیِ الهی؛ تحریم شدید بهره‌کشی جنسی از کنیزان به قصد ثروت‌اندوزیِ اربابان («وَلَا تُکْرِهُوا فَتَیَاتِکُمْ عَلَى الْبِغَاءِ»)؛ حق مکاتبه و رهایی اقتصادیِ کارگران و بردگان.

بخش ۵

آیات ۳۵ تا ۵۷ | شهود نور الهی، مردانِ وارسته از وسوسهٔ بازار و توهمِ سراب‌گونِ کفر

آیهٔ نور و تمثیل مشکات و مصباح؛ پایگاه‌های آگاهی‌بخشی در خانه‌ها و مساجدی که مردانش تجارت و بیع آنان را از یاد حق و ادای زکات بازنمی‌دارد؛ تبیین اعمال ستمگران و کافران به مثابه سرابی در بیابان یا ظلماتی انباشته در اعماق دریا؛ افشای بیماری دلِ منافقانی که از داوری عدالت‌محور می‌گریزند و وعدهٔ استخلافِ صالحان بر زمین.

بخش ۶

آیات ۵۸ تا ۶۴ | حقوق حریم خصوصی در مناسبات خرد، هم‌سفرگیِ برابر و انضباط تشکیلاتی

قانون استیذان برای کودکان و خادمان در اوقات سه‌گانه جهت محو برتری‌طلبی در زیست درون‌خانگی؛ الغای تابوهای جاهلی پیرامون هم‌سفرگی با معلولان و مستضعفان؛ و سرانجام، تأکید بر همبستگی جمعی پیرامون رهبریِ حق، تقبیح خروجِ پنهانی و رخنهٔ منافقان از اجتماعات جهادی («یَتَسَلَّلُونَ مِنکُمْ لِوَاذًا»).