سوره مبارکه عنکبوت (آیات ۴۱ تا ۴۵)

موضوع هفتم: تمثیلِ خانه عنکبوت، تکیه‌گاه‌های سست و معراجِ نماز در بازدارندگی از فحشا

«مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتًا ۖ وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوتِ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ * اتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ ۖ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ»

(سوره عنکبوت، آیات ۴۱ و ۴۵)

۱. تارهای وهم و پناهگاهِ ایمان (نثر مسجع)

بِسْمِ حَافِظِ العَامِرِینَ وَمُبِیرِ الوَاهِنِین.

آن‌گاه که مردمان، دل از منبعِ لایزالِ قدرت بریدند و به تکیه‌گاه‌های پوشالیِ غیرِ خدا آویختند، مثلِ آنان حکایتِ عنکبوتی است که خانه‌ای از تارهای سست تنیده است؛ نه سقف و حفاظی دارد و نه در و دیواری در برابرِ طوفانِ حوادث. تختِ فرعون‌ها، زرِ قارون‌ها و قدرتِ مستکبران، همه چون تارِ عنکبوت است بر آستانهٔ نیستی، اگر اهلِ خرد می‌دانستند و عمقِ حقیقت را تعقل می‌کردند.

پس از بیانِ این برهانِ استوار، خطاب به جانِ پیامبر رسید که کتابِ وحی را تلاوت کن و بنیادِ نماز را برپا دار؛ چه آنکه نماز، دژی پولادین است که جانِ آدمی را از لجن‌زارِ فحشا و منکر بازمی‌دارد. و یادِ خدا از هر چیزی بزرگ‌تر و برتر است؛ خدایی که بر نیات و اعمالِ خلوت و جلوتِ شما آگاه است و هیچ ذره‌ای از چشمِ حکمتش پنهان نمی‌ماند.

۲. خانهٔ لرزان و معراجِ سجاده (شعر آزاد)

آنان که به جز او، پناهی ساختند،

با دستِ خود قصرِ وهم پرداختند.

خانهٔ عنکبوت است مأوایشان،

سست‌تر از باد است بنیادِ جان‌شان.


نه سقفی برای روزِ بلا،

نه دیواری در تلاطمِ فنا.

شکوهِ فرعون و گنجِ قارون،

همچون تاری است در بادِ گردون.


اما در این ویرانکدهٔ غفلت،

فرمان رسید از حضورِ وحدت:

«کتاب را بخوان و نماز را به‌پادار،

که ستونِ پاکی است در این روزگار.»


نماز، چشمهٔ زلالِ پرهیز است،

که بازدارندهٔ زشتی و ستیز است.

و یادِ خدا، بزرگ‌تر از هر راز است،

که چشمِ پنهانِ حق، بر همه نظاره‌ساز است.

۳. تمثیلِ سستی و رازِ اقامهٔ نماز (مثنوی)

هر که جز حق را گزید اوّلیا

خانه ساخت بر باد و بر هوا


مثلِ آن عنکبوتِ بی‌بنیاد شد

کاخِ جاه‌اش ز تاری ایجاد شد


سست‌تر از آن بنا در دهر نیست

گرچه مغرور است، کانجا بهر نیست


پس ندا آمد ز معشوقِ قدیم:

ای رسولِ ما، برآور این حریم


خوان کتاب و کن به پا رازِ نماز

تا شوی از قیدِ هر زشتی رهاز


چون نماز آید به جانِ بنده باز

فحشا و منکر شود از وی دراز


ذکرِ حق اکبر بود در هر مقام

اوست آگاه از سرانجام و تمام

منابع و مآخذ:

  • قرآن کریم، سوره مبارکه عنکبوت، آیات ۴۱ تا ۴۵.
  • طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد ۱۶، ذیل آیات تمثیل خانه عنکبوت (اثبات برهانی بودن مثل) و تحلیل کارکرد بازدارندگی نماز و حقیقت ذکر الله.
  • طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، جلد ۸، بررسی لغوی «أوهن البیوت» و فلسفه اقامه نماز.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد ۱۶، مبحث «تکیه‌گاه‌های سست همچون لانه عنکبوت» و «نقش تربیتی و درجات بازدارندگی نماز از فحشا و منکر».
  • ملکی تبریزی، میرزا جواد، اسسرار الصلاة، تبیین مراتب ذکر الله اکبر و روح پیوند نماز با دوری از گناه.