مکانیکِ حیات؛ سورهٔ روم و زیست‌شناسیِ خلقت

نثر مسجّع

آفرینش، جریانی است پویا که از «خاک» آغاز می‌شود و به «حس» می‌رسد. سورهٔ روم، پرده از مکانیسمی برمی‌دارد که زیست‌شناسانِ امروز آن را «چرخه‌های بیولوژیک» می‌نامند. خداوندی که «زنده» را از «مرده» برون می‌آورد، همان معمارِ کدهایِ حیات است. حیات، تصادف نیست؛ جریانی منظم است که از تکرارِ شب و روز، تا تکرارِ مرگ و زندگی، همگی در آزمایشگاهِ خلقتِ الهی، با دقتی ریاضی‌وار چیده شده‌اند.

شعر آزاد

مثنوی

زِ خاکِ تیره آمد، نبضِ آدم
به رگ‌هایِ حیاتش، زد دمادم
حیات از مرگ می‌روید همیشه
جهان، جاری‌ست در این کوی و بیشه

منابع و مآخذ

• قرآن کریم، سورهٔ روم، آیات ۱۷ تا ۲۷.
• جوادی آملی، عبدالله، تفسیر تسنیم، مباحث آیات خلقت و حیات.
• مطالعات تطبیقی: علم زیست‌شناسی مدرن و مفهوم «اِخراجِ حَیّ از مَیِّت».